osim otomanske tradicije, na razvoj arhitekture grada Đirokastre uticalo je i mnogo drugih elemenata: sam položaj na strmim padinama, dostupnost prirodnog kamena za zidove i krečnjačkog škriljca za krovove, kao i lokalna albanska tradicija – velike utvrđene “kullë”. sve ovo uticalo je na stvaranje preopoznatljivog izgleda grad, a danas u njemu postoji preko 500 ovakvih objekata.
za one koji su propustili uvod, odnosno razlog našeg puta za Albaniju, potražite ga na linku… za ostale, nastavak sledi:
Đirokastra se nalazi u južnoj Albaniji, istorijskoj regiji Epir, u dolini Gjerë (Širokih) planina i Drino reke, na 300 m nadmorske visine. grad je, verovatno, osnovan u 12.veku oko tvrđave na brdu. upisan je na listu svetske baštine kao “redak primer dobro sačuvanog otomanskog grada, koji su sazidali veleposednici.”
pod vladavinom Vizantije, razvio se u glavni trgovački centar. bio je deo Epirskog despotata u 14.veku, pre nego što je prešao u otomanske ruke 1417. zauzeo ga je 1811. Ali-paša i u kasnom 19.veku postao je centar otpora turskoj vladavini. 1914. Grčka je objavila stvaranje samostalne države Severni Epir. Za vreme I sv.rata osvojile su je francuske trupe, da bi je poklonile Albaniji 1918. za vreme Balkanskih, I i II svetskog rata, osvajali su je Italija, Grčka i Nemačka, a Albaniji je vraćena 1944. tokom komunističkog režima, dobio je status “grada muzeja”, kao rodno mesto Envera Hodže. Continue reading